"अगं नीट घाल न घडी. लक्ष कुठे आहे तुझं? तो बघ मधला शेव सुटलाय ", आईच्या बोलण्याने भानावर आलेल्या तिने हातातल्या पैठणीकडे पाहिलं. खरंच की मधला शेव सुटलाय. "असंच होतं माझ्यासोबत", तिने मनाशीच विचार केला. कसलीही घडी घालताना बसवताना मधला शेव सुटतोच आणि बिनसतं सारं.
खरच अशी सुरेख काठावर काठ आलेली घडी बघितली की मन कसं तृप्त होतं. अनेक घड्या पडलेलं आयुष्य उलगडत तिच्याशी बोलणारी तिची आई तिला कळकळीने सांगत होती जेणेकरून तिची उस्कटलेली घडी परत नीट बसावी.
घडी पांघरुणाची, साडीची, कपड्यांची आणि कशाकशाची. नीट सारी टोकं जुळली की सुरेख मेळ जमतो आणि परफेक्ट घडी बसते. दुपट्याच्या घडीपासून झालेली सुरुवात मासिक पाळीच्या घडीपाशी आली आणि तिचं आयुष्य वेगळ्या वळणावर वाहू लागलं. अनेक बंधनं आली आणि घड्या पडल्या मनाला. घड्या घालून बंद केले कप्पे आणि हाताची घडी करून वाट चालू लागली.
अशाच अनेक घड्या घालत घालत साडीने तिच्या आयुष्यात पायघड्या घातल्या. साडी नेसतो तेव्हा तिलाही अनेक घड्या घालाव्या लागतातच फक्त त्यांना प्रेमाने आपण ' निऱ्या ' म्हणतो. तर अशा ह्या सुरेख निऱ्या तिला सोबत करत होत्या हितगुज करत होत्या. अशाच कोण्या एका घडीला तिच्या पदाराची घडी निसटली आणि तिच्या आयुष्याची घडी परत उस्कटली. निसटलेल्या निरी सोबतच त्याने तिच्या आयुष्यात प्रवेश केला आणि आता ते दोघे मिळून त्यांच्या आयुष्याची घडी बसवत आहेत.
मिळून घडी घालताना तारांबळ उडत होती नेहमी त्यांची. तिने बंद बाजू उजव्या हातात धरली की नेमकी तो पण ती उजव्याच हातात धरी आणि मग पिळ पडू लागला. पिळ वाढत गेले आणि घडी अजून अजून उस्कटत गेली. किती शेव सुटले, किती धागे तुटले याची गणती करणं तिने सोडून दिलं तसंच त्याने पण सोडून दिलं. घडी न घालता तसाच तो बोळा ते दोघे वाहत होते.
आज आई आलीये ती त्यासाठीच. गुंता सोडवायला, घडी नीट घालायला मदत करायला. दोघांनीही अलगद हळुवार हातांनी, फुंकर घातलेल्या मनानी, आणि समजूत पटलेल्या डोक्यांनी घडी घालायला घेतली आणि मग खरच घडी बसली. काही सुरकुत्या दिसतायत पण घडी बसलीये....
© उमा जोशी १८/११/२०१९
PC: Facebook: Yeola Paithani & Silk
खरच अशी सुरेख काठावर काठ आलेली घडी बघितली की मन कसं तृप्त होतं. अनेक घड्या पडलेलं आयुष्य उलगडत तिच्याशी बोलणारी तिची आई तिला कळकळीने सांगत होती जेणेकरून तिची उस्कटलेली घडी परत नीट बसावी.
घडी पांघरुणाची, साडीची, कपड्यांची आणि कशाकशाची. नीट सारी टोकं जुळली की सुरेख मेळ जमतो आणि परफेक्ट घडी बसते. दुपट्याच्या घडीपासून झालेली सुरुवात मासिक पाळीच्या घडीपाशी आली आणि तिचं आयुष्य वेगळ्या वळणावर वाहू लागलं. अनेक बंधनं आली आणि घड्या पडल्या मनाला. घड्या घालून बंद केले कप्पे आणि हाताची घडी करून वाट चालू लागली.
अशाच अनेक घड्या घालत घालत साडीने तिच्या आयुष्यात पायघड्या घातल्या. साडी नेसतो तेव्हा तिलाही अनेक घड्या घालाव्या लागतातच फक्त त्यांना प्रेमाने आपण ' निऱ्या ' म्हणतो. तर अशा ह्या सुरेख निऱ्या तिला सोबत करत होत्या हितगुज करत होत्या. अशाच कोण्या एका घडीला तिच्या पदाराची घडी निसटली आणि तिच्या आयुष्याची घडी परत उस्कटली. निसटलेल्या निरी सोबतच त्याने तिच्या आयुष्यात प्रवेश केला आणि आता ते दोघे मिळून त्यांच्या आयुष्याची घडी बसवत आहेत.
मिळून घडी घालताना तारांबळ उडत होती नेहमी त्यांची. तिने बंद बाजू उजव्या हातात धरली की नेमकी तो पण ती उजव्याच हातात धरी आणि मग पिळ पडू लागला. पिळ वाढत गेले आणि घडी अजून अजून उस्कटत गेली. किती शेव सुटले, किती धागे तुटले याची गणती करणं तिने सोडून दिलं तसंच त्याने पण सोडून दिलं. घडी न घालता तसाच तो बोळा ते दोघे वाहत होते.
आज आई आलीये ती त्यासाठीच. गुंता सोडवायला, घडी नीट घालायला मदत करायला. दोघांनीही अलगद हळुवार हातांनी, फुंकर घातलेल्या मनानी, आणि समजूत पटलेल्या डोक्यांनी घडी घालायला घेतली आणि मग खरच घडी बसली. काही सुरकुत्या दिसतायत पण घडी बसलीये....
© उमा जोशी १८/११/२०१९
सुंदर
ReplyDelete